Τό 1924 οἱ κάτοικοι τῶν Πλαγίων Ἀνατ. Θράκης, πού ἀνῆκαν στήν Μητρόπολη Μετρῶν καί Ἀθύρων, μέ τήν ἀνταλλαγή τοῦ πληθυσμοῦ ἦρθαν στήν Ἑλλάδα καί ἐγκαταστάθηκαν στή Χαλκιδική, στή Μητρόπολη Καασσανδρείας. Κατόπιν χτίστηκε τό χωριό καί στό κέντρο του στήν πλατεῖα, ὁ Ἱ.Ν. τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ὁ ὁποῖος θεμελιώθηκε στά μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 1930, ἐπί Μητροπλλίτου Εἰρηναίου καί αποπερατώθηκε στά μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 1940, μετά τό τέλος τοῦ πολέμου, ἐπί Μητροπολίτου Καλλινίκου. Ὁ Ναός δέν εῑναι ἐγκαινιασμένος.
Οἱ Ἱερές εἰκόνες τοῦ τέμπλου, πού ἔφερανμαζί τους οἱ κάτοικοι εἶναι Ἁγιογραφημένες, στίς ἀρχές τοῦ 18ου αἰῶνα καί ἔχουν ἀξιόλογο ἐνδιαφέρον.